Scroll naar beneden voor NederlandsIt seems to me that the surface reality I experience is something of a distraction. It’s a symptom of the energy flow underneath. Most of us never have any concept of this, not because of stupidity, but because it’s ignored in the conventions of our various social systems. We, therefore, generate a self-identity in response to our experience of the surface reality. That reality is a manifestation continuum. It’s a continuous production line, condensing physical forms out of the energetic realm we exist within. Those physical forms are so dense that they dominate our perception. This is a living paradox, because the production of physical forms in my reality is directly related to my consciousness … even though I may be unconscious of it. Sometimes the manifest physical realm is so intense, it’s all I can deal with. It defines my “now”, but it’s always generated from a synthesis of the energies underneath. Whatever awareness we may have of the energy realm beneath our physical realm is educated out of us, for the most part. So even when some awareness does trickle through, to interrupt the physical continuum, it gets ignored. We all know in theory that the machinery of manifestation is constantly operating through us. Managing it in practice is the substance of physical existence. It’s been part of my personal awakening process to observe this phenomenon in action as it relates to self-empowerment. Most often I run into it in the field of human interaction, predominantly where personal relationships concerned. I have my own history of needing to extricate myself from relationships that no longer worked for me, and some that were downright abusive. It was not easy to take responsibility for my part in the creation of those situations. That was one learning where I got to see how the energy of my consciousness contributed to the situation that developed. I still have occasion to observe this. Another learning came with observing how my fear … as in worry … had an unpleasant way of manifesting experiences that demonstrated its validity: the self-fulfilling prophecy syndrome. Whatever I worried about showed up in my reality, in some form. The form was something else I had to realise was not the problem. The form was the symptom of the frequencies in the underlying energy of my consciousness. The form was the distraction. And until I became conscious of that. I could not change my experience. What this brings me to is an appreciation of the fact that the reality I experience is dependent upon the frequencies running in my consciousness. And, as I worked through my programming and trauma imprinting, the frequencies running in my consciousness changed. I began to experience fewer situations that dragged me down. Not only was I getting free of dead and abusive relationships, moving out of situations where I never fitted in the first place … I was becoming increasingly true to myself. I was transforming. I was far more authentic than ever before in this lifetime, but I was no longer who I was. Step by step my identity had shifted, by which I mean the identity that gave me access to the everyday world was evaporating. Then suddenly, my mind didn’t know who I was supposed to be, because my mind was geared to my fading old reality. That old reality was the existential matrix that had held me together since I was born, and I was crashing out. This is one of the least understood consequences of transforming our reality, as we move into authenticity and self-empowerment. The self-identity [ego-identity] that we construct for ourselves, and live within, is symbiotic with the reality that validates it. It’s designed to fit within the parameters of the circumstances we observe as governing our existence. It’s central to the awakening process that we begin to see through the artificiality of the old energy reality paradigms. Thus, when that reality collapses, our self-identity collapses with it. The mind reads this as a potential physical termination event. It hijacks the primal fight-freeze-flight response and throws up an immense shield of fear to prevent it happening. And when the collapse finally comes, it can be a severe shock. It can disrupt the stability of the mind in ways that seem like a psychotic episode, where sanity evaporates into non-existence. This is the crisis of identity where many people abandon their journey of self-discovery and spiritual awakening. They see the lives they once knew disappearing and a future full of uncertainty. This barrier to self-empowerment is programmed into us through the energy field of the collective unconscious … and the DNA coding of our ancestors … through age upon age of physical and psychological oppression. It is not something lightly overcome, because the almighty global egregore of cultural compliance dominates human consciousness. It’s why walking with someone who has cut their own pathway through this territory is invaluable, as is the support of others who are in the same process. Ultimately the path has to be our own. The truth is, we cannot know where our soul’s frequency will lead us in seeking resonant situations and companions … until we follow it. The challenge is to consistently affirm the intention to fully align with our Source connection, and allow that to inform us. This is only achieved through clearing our emotional triggers and baggage sufficiently to be able to feel our alignment. There’s a growing body of evidence in the world provided by those who choose this way of living that indicates its inherent value. It produces experiences of fulfilment that the conditioned mind could not conceive of in its distraction with the surface reality. The inherent prosperity of this overrides everyday conventions of success. |
Leef de frequentie van je ziel
~ Een identiteitcrisis?
Het lijkt mij dat de oppervlakkige werkelijkheid die ik ervaar een soort afleiding is. Het is een symptoom van de energiestroom die eronder zit. De meesten van ons hebben hier geen idee van, niet omdat we dom zijn, maar omdat het in de conventies van onze verschillende sociale systemen wordt genegeerd. We creëren daarom een zelfidentiteit als reactie op onze ervaring van de oppervlakkige werkelijkheid. Die realiteit is een continuüm van manifestaties. Het is een continue productielijn, die fysieke vormen condenseert uit het energetische rijk waarin we bestaan. Die fysieke vormen zijn zo dicht dat ze onze waarneming domineren. Dit is een levende paradox, omdat de productie van fysieke vormen in mijn realiteit rechtstreeks verband houdt met mijn bewustzijn … ook al ben ik me daar misschien niet van bewust. Soms is het manifeste fysieke rijk zo intens dat het het enige is waar ik mee om kan gaan. Het bepaalt mijn ‘nu’, maar het wordt altijd gegenereerd vanuit een synthese van de onderliggende energieën. Het bewustzijn dat we hebben van het energierijk onder ons fysieke rijk wordt ons voor het grootste deel aangeleerd. Dus zelfs als er enig bewustzijn doorsijpelt om het fysieke continuüm te onderbreken, wordt het genegeerd. We weten allemaal in theorie dat de machinerie van manifestatie voortdurend door ons heen werkt. Het in de praktijk beheren ervan is de essentie van het fysieke bestaan. Het is onderdeel geweest van mijn persoonlijke ontwakingsproces om dit fenomeen in actie te observeren in relatie tot zelfbekrachtiging. Meestal kom ik het tegen op het gebied van menselijke interactie, voornamelijk waar het persoonlijke relaties betreft. Ik heb mijn eigen geschiedenis van het moeten loskomen uit relaties die niet langer voor mij werkten, en sommige die ronduit misbruikend waren. Het was niet gemakkelijk om verantwoordelijkheid te nemen voor mijn aandeel in het creëren van die situaties. Dat was een leerproces waarin ik zag hoe de energie van mijn bewustzijn bijdroeg aan de situatie die zich ontwikkelde. Ik heb nog steeds gelegenheid om dit te observeren. Een andere les kwam toen ik zag hoe mijn angst … in de vorm van zorgen … op een onaangename manier ervaringen manifesteerde die de geldigheid ervan aantoonden: het zelfvervullend prophecy syndroom. Waar ik me ook zorgen over maakte, het kwam op de een of andere manier in mijn realiteit naar voren. De vorm was iets anders waarvan ik me moest realiseren dat het niet het probleem was. De vorm was het symptoom van de frequenties in de onderliggende energie van mijn bewustzijn. De vorm was de afleiding. En totdat ik me daarvan bewust werd, kon ik mijn ervaring niet veranderen. Dit brengt me tot het besef dat de realiteit die ik ervaar afhankelijk is van de frequenties die in mijn bewustzijn lopen. En terwijl ik mijn programmering en trauma-imprenting doorwerkte, veranderden de frequenties die in mijn bewustzijn liepen. Ik begon minder situaties te ervaren die me naar beneden haalden. Ik raakte niet alleen bevrijd van dode en misbruikende relaties, en verliet situaties waar ik nooit in paste … ik werd ook steeds trouwer aan mezelf. Ik was aan het transformeren. Ik was veel authentieker dan ooit tevoren in dit leven, maar ik was niet langer wie ik was. Stap voor stap was mijn identiteit verschoven, waarmee ik bedoel dat de identiteit die me toegang gaf tot de alledaagse wereld aan het verdwijnen was. Toen wist mijn geest plotseling niet meer wie ik moest zijn, omdat mijn geest was afgestemd op mijn vervagende oude realiteit. Die oude realiteit was de existentiële matrix die me sinds mijn geboorte bij elkaar had gehouden, en ik stortte in. Dit is een van de minst begrepen gevolgen van het transformeren van onze realiteit, terwijl we ons bewegen naar authenticiteit en zelfbekrachtiging. De zelfidentiteit [ego-identiteit] die we voor onszelf construeren en waarin we leven, is symbiotisch met de realiteit die haar valideert. Ze is ontworpen om te passen binnen de parameters van de omstandigheden die we waarnemen als bepalend voor ons bestaan. Het is essentieel voor het ontwakingsproces dat we de kunstmatigheid van de oude energie-realiteitsparadigma’s beginnen te doorzien. Wanneer die realiteit instort, stort onze zelfidentiteit mee in. De geest interpreteert dit als een potentiële fysieke beëindiging. Hij kaapt de oeroude vecht-bevries-vluchtreactie en werpt een enorm schild van angst op om dit te voorkomen. En wanneer de ineenstorting uiteindelijk komt, kan dat een ernstige schok zijn. Het kan de stabiliteit van de geest verstoren op een manier die lijkt op een psychotische episode, waarbij het gezond verstand verdampt tot niet-bestaan. Dit is de identiteitscrisis waarbij veel mensen hun reis van zelfontdekking en spiritueel ontwaken opgeven. Ze zien het leven dat ze ooit kenden verdwijnen en een toekomst vol onzekerheid. Deze barrière voor zelfbekrachtiging is in ons geprogrammeerd via het energieveld van het collectieve onbewuste … en de DNA-codering van onze voorouders … door eeuwen van fysieke en psychologische onderdrukking. Het is niet iets dat gemakkelijk overwonnen kan worden, omdat de almachtige mondiale egregore van culturele conformiteit het menselijk bewustzijn domineert. Daarom is het van onschatbare waarde om met iemand mee te lopen die zijn eigen pad door dit gebied heeft uitgestippeld, net als de steun van anderen die in hetzelfde proces zitten. Uiteindelijk moet het pad ons eigen pad zijn. De waarheid is dat we niet kunnen weten waar de frequentie van onze ziel ons naartoe zal leiden bij het zoeken naar resonerende situaties en metgezellen … totdat we die volgen. De uitdaging is om consequent de intentie te bevestigen om volledig af te stemmen op onze Bronverbinding, en ons daardoor te laten informeren. Dit bereiken we alleen door onze emotionele triggers en bagage voldoende te zuiveren om onze afstemming te kunnen voelen. Er is een groeiende hoeveelheid bewijs in de wereld, geleverd door degenen die voor deze manier van leven kiezen, dat de inherente waarde ervan aantoont. Het levert ervaringen van vervulling op die de geconditioneerde geest zich niet zou kunnen voorstellen in zijn afleiding van de oppervlakkige realiteit. De inherente welvaart hiervan overstijgt alledaagse conventies van succes. |